حاصل مشاهدات این چند روز غیبت من در اینجا این بود که اجالتا به نتیجه رسیدم: داشتن اعتماد به نفس و تغذیه آن، از نان شب هم واجب تر است. فکر میکنم هرچند میزان سهم یک فرد از علم و ثروت و زیبایی می تواند تاثیر مستقیم در اعتماد به نفس او داشته باشد ولی اصل قضیه این است که آن فرد به ارزش داشته هایش واقف باشد والا مثل این می ماند که فردی گنجی در خانه داشته باشد و از وجود آن بی خبر باشد و حس و رفتار یک آدم فقیر را داشته باشد. .... من تا چند وقت پیش فکر می کردم هر چقدر یک فرد بیشتر دست به عمل زده باشد و به خودش به لحاظ مالی و فکری متکی باشد اعتماد به نفسش بالا است. اما به تعریف جالب و جدیدی هم در این کتاب رسیدم که می گوید:

"اعتماد به نفس واقعی هیچ گونه ارتباطی با آن چه در زندگی بیرونی شما اتفاق می افتد ندارد. اعتماد به نفس واقعی زاییده شغل شما نیست. اعتماد به نفس راستین، نتیجه باور قلبی و درونی شما به توانایی ها و قابلیت هایتان است. این باور که هر کاری را بخواهید، می توانید انجام دهید."

اگر فرصت کنم بعدا یک قسمتهایی از این کتاب را دو باره اینجا خواهم اورد، اسم کتاب هست:

اعتماد به نفس، دستیابی به آن و زندگی با آن، نویسنده دکتر باربارا انجلیس و مترجم هادی ابراهیمی.