آمار پارادایم

جاری چون رود.....شاعر چون چشمه....بی پروا چون آبشار

 با سلام و صلوات پشت کامپیوتر نشسته ام که مبادا قفل کند.....

این روزها زیاد حس نوشتن ندارم.

بیشتر حالت کسی را دارم که از رنگ های به کار برده در صفحه نقاشی زندگی اش ناراضی است و فکر می کند چطوری آنها را عوض کند. یا اینکه اصلا یک صفحه سفید روبرویش تجسم کند..... بیشتر این صفحه که پیش رویم می بینم جا به جا انگار لیوان چای روی آن خالی کرده باشند.....

+ تاريخ دوشنبه بیست و یکم شهریور ۱۳۹۰ساعت 23:50 نويسنده فاطمه. الف |