دو روز اعصاب خردي داشتم. يعني مثل اينكه يك عينك تيره به چشمم باشد. بعد كه در متن اتفاقات و صحبت هايم با مك آرتور به نتايجي رسيدم آنقدر حس خوبي داشتم كه مثل آن مخترع دوست داشتم با تمام قوا فرياد بكشم:
يافتم، يافتم، يافتم:
من بعد روي كسي جز خودم حساب باز نمي كنم.
+
تاريخ پنجشنبه پنجم خرداد ۱۳۹۰ساعت 2:40
نويسنده
فاطمه. الف

|