در یکی از سکانس های  فیلم کره ای "افسانه افسونگر" که از فارسی وان پخش میشد و مرا عاشق نودل کرد، آریان یکی از شخصیت های اصلی این فیلم خطاب به خانمی که با سختی و تلاش فراوان سعی کرده دو فرزندش را  دست تنها و بدون حضور پدرشان بزرگ کند و حالا ازدواج نامعمولشان او را سرخورده کرده می گوید: " به نظر من شاد بودن فرزندان شما، برایتان باید مهمتر از موفقیت آنها باشد. اینطوری به انتخاب آنها احترام گذاشته اید."

از این جمله خیلی خوشم آمد. من به این نتیجه رسیده ام که  این آفت موفق بودن ما را از تجربه خیلی موقعیت ها و کارهای زیبا باز می دارد. وقتی آدم صرفا به موفق بودن فکر میکند، تنش و اضطراب ناشی از تمرکز به نتیجه آن کار خیلی از خلاقیت ها را کور میکند. بهانه ای می شود تا ما براحتی با این استدلال معمول که مثلا من در فلان کار خوب نیستم، دست به عمل نزنیم یا از ادامه کار منصرف شویم.....

مطمئنم این نگرش یعنی علاقه به کاری  که انجام می دهیم شاید به رضایت خاطر، موفقیت و حتی پول ختم شود ولی برعکس آن بعید بنظر می رسد.