|
جاری چون رود.....شاعر چون چشمه....بی پروا چون آبشار
|
ناگهان در ميان دشتي، باران گرفت.مردم به دنبال سرپناه مي دويدند به جز مردي كه همان طور آرام به راه خود ادامه مي داد.
كسي پرسيد چرا نمي روي؟
مردم پاسخ داد:"چون جلو من هم باران مي بارد".۱
پائلو كوييلو