گاه احساس پراکندگی می کنم یک جور عدم تمرکز یا شاید پریشانی ....بعد که خوب فکر میکنم می بینم از بس که ذهنم را مشغول نگه می دارم نمی توانم فرصت های پیش رویم را ببینم

باید تمرکز کنم باید این گله پراکنده را جمع کنم باید زندگی را زیاد در بغل نفشارم.........