دانشمندان و متفکران و روشنفکران دوران ما، خداوند را به صورت هوش و خرد بیکران نهان در ضمیر باطن می دانند و نامی که مردم عادی بر" او" نهاده اند، از نظر اینان اهمیت چندانی ندارد. وجود هر انسان از قدرت خداوند سرشار می باشد: پروردگاری که روح است و شکل و صورت و نقش و شمایل ندارد و زمان و مکان نمی شناسد و جاویدان و ابدی است و همان روح در کالبد هر تنابنده ای نیز حضور دارد. پس بدانید که آفریدگار در فکر و اندیشه و احساس و خیال ما حی و حاضر است و به عبارتی قسمت نامرئی وجود ما را تشکیل می دهد و اصل حیات و هستی است و عشق نامتناهی و اعتدال مطلق و هوش و خرد بیکران است. سیطره او  در وجود انسان گسترده است...

پس کلامی که به زبان می رانید فکری است که بیان می کنید . فکری که خلاق است و براساس ذات و سرشت و طبیعت خود میل به تجلی و تظاهر دارد. بنابراین هر بار که به کشف نیروی خلاقه خویش نائل می شوید، به مکاشفه آفریدگار خویش دست می یابید ،  چرا که تنها یک قدرت آفریننده وجود دارد نه ده تا و هزارتا ..پس تردیدی نیست که فقط یک قادر متعال وجود دارد.^۱

^{۱-کتاب قدرت فکر از جوزف مورفی}