" هیچ چیز در دنیا، جای پافشاری و مقاومت را نمی گیرد.استعداد را نمی توان جایگزین آن کرد، این روزها چقدر آدمها ی با استعداد ناموفق می بینیم؟نبوغ هم همینطور، نبوغ هایی که هیچ وقت به جایی نرسیده اند. دیگر به صورت ضرب المثل درآمده اند. تحصیل هم جای پشتکار را نمی گیرد،چون دنیا پر است از الکلی های تحصیل کرده و باسواد.پشتکار و اراده قدرتهای مطلق هستی اند، شعار"ثبات قدم و عزم راسخ" تاکنون همه مشکلات نسل بشر را حل کرده و از این به بعد هم حل خواهد کرد"۱ کالوین کولیج
یک ضربه بزرگ، ابتدا ضربه کوچکی بوده که ادامه پیدا کرده.......
امروز که در تاکسی بودم، برای لحظه ای کوتاه چنین حسی به من دست داد و من ساعت ها مست آن لحظه بودم..........خدایا سپاس
صداي آب مي آيد
صداي آب مي آيد، مگر
در نهر تنهايي چه مي شويند؟
لباس لحظه ها پاك است.
ميان آفتاب هشتم دي ماه
طنين برف، نخ هاي تماشا، چكه هاي وقت.
طراوت روي آجرهاست، روي استخوان روز.
چه مي خواهيم؟
بخار فصل گرد واژه هاي ماست.
دهان گلخانه فكر است.
سفرهايي ترا در كوچه هاشان خواب مي بينند.
ترا در قريه هاي دور مرغاني بهم تبريك مي گويند.
چرا مردم نمي دانند
كه لادن اتفاقي نيست،
نمي دانند در چشمان دم جنبانك امروز برق آب هاي شط ديروز است؟
چرا مردم نمي دانند
كه در گل هاي ناممكن هوا سرد است؟
سهراب
بالاخره من خود عملا متوجه شدم ، ایمان به هر چیز و هر کس و هر رویداد در صورت استمرار به حقیقت می پیوندد.این نکته طلائی ، که فکر می کنم از خیلی وقت پیش زندگی دوست داشته من بفهمم ، دانستنش باعث شده ولع و شور عجیبی در من برای ورق زدن هرچه بیشتر صفحات زندگی ایجاد شود.
ایمان داشته باشید یک کار شدنی است می شود.ذره ای تردید یعنی آماده ساختن پیشاپیش خود برای پذیرش عدم تحقق خواسته تان، یعنی کمک به سنگین شدن کفه دیگر ترازوی..................
اینجا،مراتب سپاس خودر از تمامی اشخاص و رویدادها و نهایتا زندگی به خاطر نقش طلائی خود در این روند اعلام می دارم.
"مک آرتور .......گل پسر، امروز هم لازم شد بگویم خیلی دوستت دارم"
ایمان پیدا کرده ام که هیچ حادثه ای خوب یا بد،در زندگی ام بدون رضایت باطنی من، امکان ندارد روی دهد.
فکر می کنم آزادی واقعی یعنی، در اختیار گرفتن و تصاحب قدرت های شگفت انگیز روح، و استفاده از آن برای یک زندگی سراسر شادمانی......................
|
فاش میگویم و از گفته خود دلشادم
|
|
بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم |
۱-هیچ دارویی در این دنیا به اندازه عشق به انجام دادن یک کار قادر نیست به انسان طول عمر عطا کند.
۲-برای پیشرفت در هر کاری راهی جز شیوه گام به گام وجود ندارد.
۳-برای یک آدم هدفمند، یک وظیفه هر قدر هم که بی اهمیت به نظر برسد، در حکم فرصتی برای برداشتن یک قدم به جلو تلقی میشود.۱
دیوید جوزف شوارتز
در شهریور که قرار بود قطعی برق نداشته باشیم قطعی ها تا سه بار در روز افزایش یافته ......... این یعنی ما بزرگ شده ایم، یعنی ظرفیت ما بالا رفته .............و اگر مسئو لین امورات اسلام و مسلمین قول بدهند که در زمستان قطعی گاز نخواهیم داشت شکی نیست که در روزهای سرد زمستان پیشرو باید همچون پدران مان با هیزم خودمان را گرم کنیم که البته مانند تابستان آن نیز به خوبی و خوشی و در کمال همکاری مردم و مسئولین با حداقل تنش به خیر و خوشی سپری خواهد شد.انشاالله ...............
شادی، پروانه ای است که هرچه تقلا کنی نمیتوانی آن را آشکار کنی، باید آرام باشی تا روی شانه ات بنشیند۱.
ناتانبل هارثون
اخیرا به این نتیجه رسیده ام که وقتی رفتاری را با کسی آغاز می کنیم منصفانه است که حالت روحی او را هم در نظر بگیریم -صرف نظر از تعریف کلی که از شخصیت او در ذهنمان نقش بسته- و اگر پیش بینی می کنیم که طرف مقابل در وضعیت خوبی به سر نمی برد با دید غیر واقع بینانه موضوعی را که در حد توان هیجان فعلی او نیست پیش نکشیم البته این به معنای توجیه رفتار های نسنجیده افراد نیست بلکه این به معنای فرصت دادن به همدیگر است و پذیرفتن این واقعیت است که انسان مجموعه ایست از نقاط ضعف و قوت، موجودی در مسیر ساخته شدن و ..........
دعا می کنم که نخواهم کسی را قضاوت کنم حتی خودم را و دعا میکنم که این قضیه فراموشم نشود.این تجربه مرا به یاد یکی از داستانهای زیبای کتاب مکتوب پائلو کوئیلو انداخت که حیف می دانم اینجا به آن اشاره نکنم:
یک افسانه صحرائی، از مردی می گوید که می خواست به واحه دیگری مهاجرت کند و شروع کرد به بار کردن شترش.فرشهایش،لوازم پخت و پز،صندوق های لباسش را بار کرد و حیوان همه را پذیرفت.وقتی می خواستند به راه بیفتند، مرد پر آبی زیبایی را به یاد آورد که پدرش به او داده بود.پر را برداشت و بر پشت شتر گذاشت. اما با این کار،جانور زیر بار تاب نیاورد و جان سپرد.حتما مرد فکر کرده است:شتر من حتی نتوانست وزن یک پر را تحمل کند.
گاهی ما هم در مورد دیگران همینطور فکر می کنیم- نمی فهمیم که شوخی کوچک ما شاید همان قطره ای بوده است که جامی پر از درد و رنج را لبریز کرده .
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
